Turkije dag 13: Atta

In de ochtend maakten we een wandeling door Cunda en werden we verder geconfronteerd met de kattenplaag die er heerste. Zoals bovenstaande foto’s bewijzen is het een hip stadje, waar momenteel alles gesloten is. Na ons ontbijt (een merengue en een beetje thee) vertrokken we met de auto naar Assos.

Onderweg maakte we een tussenstop op een steentjesstrand. Vandaag waren de rollen omgekeerd: Luka deed en dutje terwijl ik, noodgedwongen op mijn gsm, een boek las. Naast ons op het strand zocht een snorkelaar in een wetsuit naar octopussen, die hij verzamelde in een grote emmer. Toen Luka wakker werd maakten we een strandwandeling, waarna we verder reden naar Assos.

In Assos moesten we niet lang zoeken naar een slaapplaats, die kwam namelijk op ons afgelopen terwijl we uit de auto stapten. Zijn naam was Atta, een enthousiaste vijftiger met kort zwart haar en een brilletje, en hij nodigde ons direct uit om bij hem te logeren. ‘Bij hem’ is een klein krakkemikkig huisje dat vol staat met bedden en boeken, en verwarmd wordt door een oude houtoven. Na een eerste kennismaking beloofden we later terug. De zon was aan het ondergaan en Luka en ik wouden nog graag een avondwandeling maken door de ruïnes van Assos.

Rond 20u klopten we terug aan bij Atta. Dolenthousiast deed hij de deur open. Hij had niet verwacht dat we nog zouden terugkomen. Meteen kregen we beiden een kopje thee met een koekje. Hij vertelde dat hij uit Ankara kwam en naar hier was gekomen om te sterven van een ziekte. Hij was zijn job en familie verloren nadat hij in Ankara een corruptieschandaal aan het licht had gebracht van zijn overste in het gemeentebestuur. Hoe of wat is niet helemaal duidelijk. Zijn Engels is redelijk maar schiet tekort als het over complexere zaken gaat.

Daarna speelden we het in Turkije populaire gezelschapsspel ‘Okay’. Okay bestaat uit een soort Scrabble achtige domino’s met nummers van 1-13 en vier verschillende kleuren. De bedoeling is om reeksen te maken (bijvoorbeeld 1, 2, 3,… in één kleur, of 11, 11, 11 in drie verschillende kleuren).  Zo speelden we enkele uren met elkaar, terwijl we babbelden en verse thee dronken. Atta zijn enthousiasme was eindeloos, evenals zijn zin om ons varianten van Okay te leren. Rond 23u waren Luka en ik echter moe, en vroegen om te stoppen. Atta was teleurgesteld, tot hij bedacht om samen nog een Indische film van drie uur te kijken waar hij grote fan van was. Luka en ik moesten hem opnieuw teleurstellen, waardoor hij de 20 minuten daarna een lijstje van zijn favoriete films voor mij samenstelde.

Luka en ik kropen in onze slaapzak. Het was ijskoud in onze kamer. Er was geen verwarming en de kou sloop onze kamer via de ramen binnen. Buiten was het aan het vriezen. Ik sliep als een roosje.

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *