Turkije dag 16: afscheid

De afgelopen dagen voelde ik me steeds vermoeider. Daarom hebben we vandaag (lichtjes) uitgeslapen. Ik heb ontzettend van onze reis genoten, maar ik kijk ernaar uit om thuis mijn slaap in te halen en het even rustig aan te doen. Het is een omgekeerde wereld, op vakantie een drukke planning hebben waar je thuis moet van bekomen, en iets wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt. Onze reisplannen in Turkije waren simpelweg te ambitieus voor mijn normale reisstijl, waarin ik geniet van rustig van de ene plek naar de volgende te reizen en weinig te plannen. Dit betekent niet dat het geen leuke reis was, alles behalve, alleen dat het een zeer vermoeiende reis was.

Na onze ochtendwandeling kwamen we terug naar het hostel en deden en kort middagdutje. Achteraf voelden we ons beiden alleen maar vermoeider. We besloten een lange wandeling te maken naar Balat, dat bovenaan Luka haar Istanbul bucketlist stond. Onderweg pratten we verder over de Koran. Gisterenavond had ik aandachtig alle brochures gelezen en vertelde Luka mijn bevindingen.

We vonden een gezellig theehuis waar we minstens twee uur in een gezellig hoekje zaten en afwisselend babbelden, lazen en een hapje aten. We speelden een kaartspel en verloren het uur uit het oog.Om 20u was er een groot gezamenlijk avondmaal in onze hostel. Luka en ik waren te laat maar gelukkig hadden ze nog een beetje eten voor ons opzijgezet. We bleven nog tot 22:30u rondhangen in de living en praatte vooral met een Egyptische man die vertelde over de zwarte markt in archeologie in Egypte.

We namen van iedereen afscheid, checkten in voor ons vliegtuig en pakte onze rugzakken in. Onze laatste nacht in Turkije.

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *